Radio 1: De Zomer van 2020

Steve Turre is een trombonist die een ganse collectie zeeschelpen bezit waarop hij meesterlijk, meestal jazznummers, speelt. Deze “seashellist” doet dat solo of met het “Sanctified Shells” ensemble en telkens vergezeld van zeer goede, en vaak befaamde, muziekanten. Hij speelde met de allergrootste Jazzartiesten. Hij begon met Ray Charles, Art Blakey’s Jazz Messengers, Herbie Hancock, Tito Puente, Pharoah Sanders, Horace Silver en ook in het United Nations Orchestra van Dizzy Gillespie. Hij is van Amerikaans-Mexicaanse afkomst en groeide op in San Francisco Bay.  Hij produceert een unieke sound met deze schelpen en legt daardoor in elk nummer de klank van de zee. Het nummer ‘Coastin’ With Bobby’ komt van zijn album ’Steve Turre’ uit 1997 en hoor je hem in een eigen compositie samen met drie andere trombonisten (seashellisten) op schelp.

Radio 1: De Zomer van 2020

Nina Hagen, ook wel de ‘Mother of Punk’ genoemd heeft een uitzonderlijke stem en stijl. Catharina “Nina” Hagen, geboren in 1955 in oost Berlijn had artistieke ouders: Eva Maria Hagen was een superster in Oost Duitsland en haar vader Hans Oliva-Hagen was schrijver. Ze wou eerst, zoals haar moeder, actrice worden. In de jaren zeventig volgde ze haar stiefvader, verliet Oost Duitsland en leerde de ska en punk kennen. Ze keerde terug en vormde de ‘Nina Hagen Band’ waarmee ze een hit scoorde “Unbeschreiblich weiblich” (een feministisch strijdlied).  Met haar uitzonderlijke stembereik kan ze alle genres aan: pop, jazz, punk en zelfs opera. Luister naar het nummer “Naturträne” (live in Rockpalast); ook een nummer uit haar debuut-album “Nina Hagen Band” waarop haar stemcapaciteit en kwaliteit ten volle ontplooid wordt. Letterlijk een kleurrijke figuur in de muziekwereld!

Radio 1: De Zomer van 2020

Aafke Romeijn is een Nederlandse muzikante, schrijfster en journaliste. Ze zocht popliedjes waarin klassieke instrumenten gebruikt worden.

Pia Salvia speelt harp en zingt verschillende stijlen. Ze is opgegroeid in België en woont momenteel in New York. Ik ontdekte haar op TV Brussel met het nummer “I can’t Control Myself”. Onlangs nam ze een nummer op thuis tijdens de lockdown: “Dark Longing” waar ze ook een beetje Frans in zingt. Luister naar “Radioactive waar ze op haar eentje (met een loop machine) een heerlijke song brengt waar zowel haar stem als haar harpspel talent gedeomstreerd wordt.

StayHome and Listen

I hope you and your loved ones are doing well. It is a time to come to basics, to treasure family values, respect our neighbours and help people. These tracks have been meticulously chosen from my personal music library with titles and lyrics reminding us to stand strong. Stay sane, stay healthy, keep safe and enjoy the music!

If you do not know Spotify you can click here for help.

see

Radio 1: De Zomer van 2019

Cream van Prince and The New Power Generation 1991 heeft alle ingrediënten van een sexy song: zeer suggestieve tekst op een funky rock ritme. Prince heeft rond dit nummer verschillende controversiële uitspraken gedaan: hij zou het geschreven hebben tijdens het masturberen, hij verklaarde ook dat het geschreven was staande voor een spiegel. Bovendien zou het lied geschreven zijn tijdens hun tournee in Europa. Hoogst waarschijnlijk kwam de inspiratie dus tijdens een verblijf in één of ander hotel in een Europese stad. Misschien wel tijdens de Lovesexy tournee van 1988 in Antwerpen of de Nude tour van 1990 in Werchter. Het album Diamond and Pearls staat bol van de ’sexy songs’: zoals Insatiable en Gett Off. 

see

Radio 1: De Zomer van 2019

‘The Diary Of Horace Wimp’ gezongen door Electric Light Orchestra

Dit nummer uit 1979 staat bol van de ‘vocoder’ effecten van het begin tot het einde. Electric Light Orchestra (ELO) zijn meesters in het gebruik van de vervormde stemmen, zoals in de nummers “Mr Blue Sky”, “Don’t Bring Me Down”, “Sweet Talking Woman” en vooral deze “The Diary Of Horace Wimp”. Grappig detail over de tekst: Horace was alle dagen van de week op zoek naar een vrouw behalve op zaterdag want “Saturday is for football” volgens Jeff Lynne.

see

Radio 1: De Zomer van 2019

‘Moskow Diskow’ gezongen door Telex

“Moskow Diskow” is ongetwijfeld de meest succesvolle Belgische hit met een voice-codec refrein. Het is een “Electronic dancing sound” op het ritme van de Moscow train. De Brusselse band Telex met Marc Moulin maakte in 1979 het album “Looking for Saint Tropez” waarop naast dit nummer ook de schitterende cover versie van “Twist à Saint-Tropez” met vocoder stond. In 1980 vertegenwoordigde ze België op het Songfestival met Eurovision, eveneens met vocoders. 
Marc Moulin was een geniaal sampler en speelde voorheen samen met Philip Catherine in Placebo (luister naar Balek). Na Telex maakte hij enkele schitterende solo-albums zoals “Top Secret” and “I am you”. Hij is de eerste Belgische artiest die een plaat uitbracht op het prestigieuze Blue Note label.

see

Radio 1: De Zomer van 2019

Si maman si’ gezongen door France Gall

France Gall beschrijft een meisje dat haar moeder vertelt hoe eentonig, grijs en leeg haar leven is, verveling alom. Ze huilt terwijl ze lacht: geen vrienden, ze weet niet waar ze heen moet, ze weet niet wat ze wil. Het nummer van 1977 komt uit France Gall’s conceptalbum “Dancing Disco” die ze definieert als “Het verhaal van een meisje dat in een nachtclub werkt”. De heldin van Dancing Disco is niet anders dan Marie-Jeanne, de automatische serveerster van de toekomstige rockopera Starmania die Michel Berger en Luc Plamondon schreven (uitgebracht in 1978).